Zależy to od rodzaju operacji logicznych, nad którymi pracujesz. Jeśli chcesz dodać zmienną liczbę AND instrukcji, wtedy używasz instrukcji, które niezmiennie dają prawdę, na przykład 1 = 1 . Z drugiej strony, jeśli chcesz zrobić to samo z OR instrukcji, powinieneś użyć instrukcji, której wynikiem jest fałsz, na przykład 1 = 0 .
Załóżmy, że masz zmienną logiczną x z nieokreśloną wartością prawdy (może to być prawda lub fałsz. Nie wiesz.) Teraz, jeśli znajdziesz wartość x AND false , otrzymujesz false , niezależnie od wartości x jest.
Z drugiej strony, jeśli spojrzysz na x OR true , otrzymasz true . Ponownie, jest to niezależne od wartości logicznej x .
W swoim oświadczeniu chcesz, aby zakodowana na stałe wartość nie miała wpływu na logikę zapytania. Ponieważ false OR a OR b OR c jest logicznie odpowiednikiem a OR b OR c , instrukcja zakodowana na sztywno nie ma żadnego efektu. W innym przypadku true AND a AND b AND c jest odpowiednikiem a AND b AND c .
