plpgsql - używanie dynamicznej nazwy tabeli w deklaracji deklaracji

Ważne jest, aby zrozumieć podstawową naturę tych pięciu różnych rodzajów danych/symbolów :

1. 'my_tbl'

Literał ciągu znaków unknown wpisz . Gdy jest używany w SQL (osadzony w kodzie plpgsql lub nie), jest przypisywany do typu pochodzącego z kontekstu . Jeśli nie można określić typu, może być wymagane jawne rzutowanie. Na przykład:'my_tbl'::text .

2. 'my_tbl'::text

Ten sam literał ciągu znaków rzutowany na wpisz text . Może zawierać nazwę tabeli, ale tak naprawdę to tylko tekst.

3. 'my_tbl'::regclass

identyfikator obiektu (OID) dla zarejestrowanej klasy . Jest wyświetlany i może być wprowadzony jako ciąg znaków reprezentujący poprawną nazwę obiektu ('my_tbl' ). Dane wyjściowe są automatycznie kwalifikowane według schematu ('my_schema.my_tbl' ) i / lub w cudzysłowie ('"mY_TbL"' ), jeśli byłoby to niejednoznaczne lub niezgodne z prawem. Może to być zwykły stół , sekwencja , wyświetl , widok zmaterializowany , typ złożony itp. Szczegóły w tej powiązanej odpowiedzi:

• Jak sprawdzić, czy tabela istnieje w danym schemacie

4. my_tbl_var my_tbl (skrót od my_tbl_var my_tbl%ROWTYPE )

W DECLARE sekcja bloku kodu plpgsql, która jest deklaracją zmiennej z dobrze znanym typ wiersza (alias typu kompozytowego). Typ musi być zarejestrowany w tabeli systemowej pg_class (tak samo jak z regclass zmienny). Nie jest to OID obiektu, do którego się odwołuje, ale jego rzeczywisty typ wiersza. my_tbl_var i my_tbl oba są identyfikatorami tutaj i nie można go sparametryzować. Możesz także rzutować dowolny wiersz lub rekord bezpośrednio:(123, 'foo')::my_tbl

5. my_tbl_var record

W DECLARE sekcja bloku kodu plpgsql, która jest deklaracją anonimowego nagraj . Zasadniczo symbol zastępczy dla jeszcze nieznanego typu wiersza / o jeszcze niezdefiniowanej strukturze. Może być używany w większości miejsc, w których można użyć typu wiersza. Ale nie możesz uzyskać z niego dostępu do pól przed przypisaniem zmiennej rekordu.

Myliłeś się 1. , 3. i 4. i rozwiązał go za pomocą 5. zamiast tego.
Ale więcej dzieje się źle tutaj:

• Wybierasz całą tabelę, ale zmienna wierszowa (rekordowa) może zawierać tylko jeden wiersz na raz. Tak więc tylko pierwszy jest przypisywany i zwracany. Chociaż nie ma ORDER BY klauzuli, wynik jest dowolny i może ulec zmianie w dowolnym momencie. Zła pułapka.

• Ponieważ używasz teraz record typu, musisz upewnić się, że został przypisany, zanim będziesz mógł uruchomić testy na jego polach, w przeciwnym razie otrzymasz wyjątki dla pustych tabel. W Twoim przypadku sprawdź record_var IS NULL prawie wykonuje tę samą pracę. Ale istnieje przypadek narożny dla wierszy z NULL we wszystkich polach:wtedy record_var IS NULL ocenia się jako prawda. Jeszcze trudniejsze dla testu IS NOT NULL . Szczegóły tutaj:

  • NIE JEST NULL test dla rekordu nie zwraca TRUE, gdy zmienna jest ustawiona

  Dodałem demo do skrzypce SQL poniżej.

• Funkcja zwraca pojedynczy skalar (boolean ) wartość. Użyj:

  RETURN false;
  

  Zamiast:

  RETURN QUERY SELECT false;

Funkcja

CREATE FUNCTION check_valid(_tbl regclass)
  RETURNS bool AS
$func$
DECLARE
   r record;
   _row_ct int;
BEGIN
   EXECUTE '
   SELECT is_valid, hit_count, hit_limit
   FROM  ' || _tbl || '
   ORDER  <whatever>
   LIMIT  1'            -- replace <whatever> with your sort criteria
   INTO r;              -- only needed columns

   GET DIAGNOSTICS _row_ct = ROW_COUNT;

   IF _row_ct = 0 THEN  -- necessary, because r may not be assigned
      RETURN false;
   ELSIF NOT r.is_valid OR r.hit_count > r.hit_limit THEN
      RETURN false;
   END IF;

   RETURN true;
END
$func$  LANGUAGE plpgsql;

Skrzypce SQL (z dwoma wariantami funkcji i demonstracją wiersza IS NULL).

Główne punkty

• Użyj GET DIAGNOSTICS aby dowiedzieć się, czy w instrukcji dynamicznej znaleziono jakieś wiersze za pomocą EXECUTE .

• IF wyrażenie może być uproszczone.

• Parametr jest typu regclass , a nie tylko nazwę tabeli. Nie użyłbym mylącej nazwy „tablename” dla tego parametru. To tylko zwiększa twoje początkowe zamieszanie. Nazywam to _tbl zamiast tego.

Jeśli chcesz także zwrócić zestaw zmiennych typów wierszy:

• Refaktoryzuj funkcję PL/pgSQL, aby zwrócić dane wyjściowe różnych zapytań SELECT