SQL NVARCHAR i limity VARCHAR

Rozumiem, że istnieje maksymalny zestaw 4000 dla NVARCHAR(MAX)

Twoje zrozumienie jest błędne. nvarchar(max) może przechowywać do (a czasami więcej) 2 GB danych (1 miliard znaków dwubajtowych).

Z nchar i nvarchar w Książkach online gramatyka to

nvarchar [ ( n | max ) ]

| znak oznacza, że są to alternatywy. tzn. określasz albo n lub dosłowny max .

Jeśli zdecydujesz się określić konkretny n to musi być od 1 do 4000, ale przy użyciu max definiuje go jako typ danych dużego obiektu (zamiennik dla ntext który jest przestarzały).

W rzeczywistości w SQL Server 2008 wydaje się, że dla zmiennej limit 2GB może zostać przekroczony w nieskończoność pod warunkiem wystarczającej ilości miejsca w tempdb (pokazane tutaj)

Odnośnie innych części Twojego pytania

Obcięcie podczas łączenia zależy od typu danych.

varchar(n) + varchar(n) zostanie skrócony do 8000 znaków.
nvarchar(n) + nvarchar(n) zostanie skrócony do 4000 znaków.
varchar(n) + nvarchar(n) zostanie skrócony do 4000 znaków. nvarchar ma wyższy priorytet, więc wynikiem jest nvarchar(4,000)
[n]varchar(max) + [n]varchar(max) nie zostanie skrócony (za <2 GB).
varchar(max) + varchar(n) nie zostanie obcięty (dla <2 GB), a wynik zostanie wpisany jako varchar(max) .
varchar(max) + nvarchar(n) nie zostanie obcięty (dla <2 GB), a wynik zostanie wpisany jako nvarchar(max) .
nvarchar(max) + varchar(n) najpierw skonwertuje varchar(n) wejście do nvarchar(n) a następnie wykonaj konkatenację. Jeśli długość varchar(n) ciąg znaków jest większy niż 4000 znaków, które rzutowane będą na nvarchar(4000) i nastąpi obcięcie .

Typy danych literałów łańcuchowych

Jeśli używasz N prefiks, a ciąg ma długość <=4000 znaków, zostanie wpisany jako nvarchar(n) gdzie n to długość ciągu. Więc N'Foo' będzie traktowane jako nvarchar(3) na przykład. Jeśli ciąg jest dłuższy niż 4000 znaków, zostanie potraktowany jako nvarchar(max)

Jeśli nie używasz N prefiks, a ciąg ma długość <=8000 znaków, zostanie wpisany jako varchar(n) gdzie n to długość ciągu. Jeśli jest dłuższy niż varchar(max)

Dla obu powyższych, jeśli długość ciągu wynosi zero, to n jest ustawiony na 1.

Nowsze elementy składni.

1. CONCAT funkcja tu nie pomaga

DECLARE @A5000 VARCHAR(5000) = REPLICATE('A',5000);

SELECT DATALENGTH(@A5000 + @A5000), 
       DATALENGTH(CONCAT(@A5000,@A5000));

Powyższe zwraca 8000 dla obu metod łączenia.

2. Uważaj na +=

DECLARE @A VARCHAR(MAX) = '';

SET @A+= REPLICATE('A',5000) + REPLICATE('A',5000)

DECLARE @B VARCHAR(MAX) = '';

SET @B = @B + REPLICATE('A',5000) + REPLICATE('A',5000)


SELECT DATALENGTH(@A), 
       DATALENGTH(@B);`

Zwroty

-------------------- --------------------
8000                 10000

Zauważ, że @A napotkał obcięcie.

Jak rozwiązać napotkany problem.

Dostajesz obcięcie, ponieważ łączysz dwa inne niż max typy danych razem lub ponieważ łączysz varchar(4001 - 8000) ciąg do nvarchar wpisany ciąg (nawet nvarchar(max) ).

Aby uniknąć drugiego problemu, po prostu upewnij się, że wszystkie literały łańcuchowe (lub przynajmniej te o długości z zakresu 4001 - 8000) są poprzedzone N .

Aby uniknąć pierwszego problemu, zmień przypisanie z

DECLARE @SQL NVARCHAR(MAX);
SET @SQL = 'Foo' + 'Bar' + ...;

DECLARE @SQL NVARCHAR(MAX) = ''; 
SET @SQL = @SQL + N'Foo' + N'Bar'

aby NVARCHAR(MAX) bierze udział w konkatenacji od samego początku (ponieważ wynikiem każdej konkatenacji będzie również NVARCHAR(MAX) to się rozprzestrzeni)

Unikanie obcinania podczas przeglądania

Upewnij się, że masz wybrany tryb „wyniki do siatki”, a następnie możesz użyć

select @SQL as [processing-instruction(x)] FOR XML PATH

Opcje SSMS pozwalają ustawić nieograniczoną długość dla XML wyniki. processing-instruction bit pozwala uniknąć problemów ze znakami takimi jak < wyświetlane jako < .